Inspreekrecht in Heiloo: Burgers aan het Woord over Afvalbeleid

Tijdens een gemeenteraadsvergadering in Heiloo maakten zes inwoners gebruik van hun inspreekrecht om hun zorgen en suggesties te delen over het afvalbeleid van de gemeente. Van persoonlijke verhalen over incontinentiemateriaal tot kritiek op de ja-ja-sticker, de insprekers lieten hun stem horen.

Politiekverslaggever Rijk de Bat

De avond begon met Nick van Orde, een mantelzorger die de gemeenteraad opriep om meer rekening te houden met mensen die afhankelijk zijn van incontinentiemateriaal. "Laat de gemeente Heiloo maatschappelijk betrokken zijn en de helpende hand zijn voor mensen met incontinentieproblemen," pleitte Van Orde. Hij benadrukte dat het huidige beleid, waarbij afval slechts tien keer per jaar gratis kan worden afgevoerd, onvoldoende is.

Vervolgens uitte een onbekende spreker zijn zorgen over de invoering van de ja-ja-sticker, die volgens hem negatieve gevolgen kan hebben voor de drukwerkbranche. "Als politici statements gaan maken, moet je op je hoede zijn," waarschuwde hij. Hij pleitte voor bewustwordingscampagnes in plaats van maatregelen die de drukwerkbranche zouden schaden.

J.W. Steinman sprak over het grondstoffenplan van Heiloo en voelde zich niet serieus genomen door de gemeente. Hij riep op tot een heroverweging van het plan en benadrukte de voordelen van nascheiding van afval. "Ontwikkelingen in de wereld van hypermoderne machines die het afval beter kunnen scheiden dan de mens is een feit," stelde Steinman.

Namens de directie van de Uitkijkpost sprak N. Spits over de sociaal-maatschappelijke functie van de huis-aan-huiskrant. Ze waarschuwde dat de voorgestelde opt-inregeling voor de bezorging van huis-aan-huisbladen kan leiden tot een verlies aan bereik en betrokkenheid in de gemeenschap. "De Uitkijkpost blijkt voor mensen een laagdrempelige toegang en verbinding met hun omgeving," aldus Spits.

Een persoonlijke noot werd toegevoegd door een inspreker met een colostoma, die de gemeente vroeg om duidelijkheid en maatwerk voor mensen met stomamateriaal. "Ik wil u dringend vragen dit in het grondstoffenplan aan te passen en daarmee verwarring te voorkomen," zei ze.

Tot slot deelde Van Doorn zijn jarenlange ervaring met het opruimen van afval in de natuur en vroeg de gemeente om duidelijkheid over waar hij zijn verzamelde afval kosteloos kan deponeren. "Laat na het aangenaam verpozen, niet de schillen en de lege dozen," herinnerde hij de raad aan een oud gezegde.

De insprekers hopen dat hun bijdragen worden meegenomen in de besluitvorming van de gemeenteraad. Het debat over het afvalbeleid in Heiloo is hiermee nog lang niet ten einde.